Yeraltı Camii, İstanbul’un Beyoğlu ilçesine bağlı Kemankeş Karamustafa Paşa Mahallesi’nde, Kemankeş Caddesi ile Karantina Sokağı arasında yer almaktadır. Tarihî yapının kökeni Bizans dönemine dayanmakta olup, Haliç’in girişini kontrol altında tutmak ve denizden gelebilecek saldırılara karşı kapatılan meşhur zincirin kuzey ucunu bağlamak amacıyla inşa edilen Galata Hisarı’nın (Kastellion) bodrum mahzenidir. İstanbul’un fethinin ardından Osmanlılar tarafından cephanelik, su sarnıcı ve mühimmat deposu olarak kullanılmış, arşiv kayıtlarında ise "Mahzen-i Sultanî" veya "Kurşunlu Mahzen" adlarıyla anılmıştır. 18. yüzyıl ortalarında, erken dönem İslam kuşatmalarında şehit düştüğüne inanılan sahabelerin kabirlerinin burada tespit edilmesi üzerine, Sultan I. Mahmud devrinde Sadrazam Köse Bahir Mustafa Paşa tarafından 1753-1756 yılları arasında camiye dönüştürülmüştür. Yapı, klasik Osmanlı cami planlarından oldukça farklı bir mimari sergilemektedir. Dikdörtgen planlı ve yer seviyesinin altında kalan iç mekan, çapraz tonozları taşıyan 54 adet kalın paye ile bölünmüştür. Geniş ve kubbesiz olan basık tavanlı bu mahzen alanı, loş bir ışıklandırmaya sahiptir; gün ışığını yalnızca deniz cephesine bakan pencerelerden alabilmektedir. Caminin tek şerefeli bodur bir minaresi bulunmakta olup yapının üst katında ahşap mimarili Sahiller Sağlık Merkezi binası yer alır. Caminin Kemankeş Caddesi ve kot farkı nedeniyle merdivenle inilen Karantina Sokağı olmak üzere iki ana girişi mevcuttur; giriş kapısı üzerindeki kitâbede Sultan I. Mahmud’un tuğrası yer almaktadır. Günümüzde ibadete açık olan cami, aynı zamanda önemli bir ziyaret merkezidir. İç mekanında İslam ordularının İstanbul kuşatmalarına katıldığı rivayet edilen Amr bin Âs, Vehb bin Hüşeyre ve Süfyan bin Uyeyne gibi isimlere atfedilen makam sandukaları bulunmaktadır. Karaköy Vapur İskelesi’ne, Galata Köprüsü’ne ve Galataport yerleşkesine yürüme mesafesinde olan cami, çevresindeki yoğun kent dokusunun tam ortasında tarihî işlevini sürdürmektedir.